Ο Άρης έχει κερδίσει το παρατσούκλι Κόκκινος Πλανήτης: το κατακόκκινο χρώμα του οφείλεται στα υψηλά επίπεδα οξειδωμένου σιδήρου, όπως η κρούστα που παρατηρούμε άνθρωποι σε παλιό, διαβρωμένο μέταλλο. Αλλά μια νέα εικόνα του Άρη δείχνει τον γείτονα της Γης πολύ πιο ενδιαφέρον από μια σκουριασμένη σφαίρα.
Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb (JWST) οι αστρονόμοι προσπαθούν να μελετήσουν όσο γίνεται λεπτομερέστερα τους επτά πλανήτες του πολύ ενδιαφέροντος πλανητικού συστήματος TRAPPIST-1, έναν προς έναν.
Είναι σχετικά απλό να δημιουργήσετε μια μαύρη τρύπα εάν είστε αρκετά επίμονοι. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να ασκήσετε αρκετή πίεση και να συνεχίσετε να πιέζετε κάτι σε απίστευτα μικρούς όγκους. Από κάποιο σημείο και μετά, κάτω από ένα κρίσιμο όριο η βαρυτική δύναμη γίνεται τόσο ισχυρή που υπερνικά κάθε άλλη δύναμη της φύσης, δημιουργώντας μια μαύρη τρύπα, δηλαδή ένα σώμα με τόσο μεγάλη βαρύτητα που δεν αφήνει ούτε το φως να ξεφύγει.
Ένας πίδακας υδρατμών από τον δορυφόρο του Κρόνου, τον Εγκέλαδο, που εκτείνεται σε περισσότερα από 10.000 χιλιόμετρα - σχεδόν την απόσταση από το Λος Άντζελες μέχρι το Μπουένος Άιρες - ανιχνεύθηκε από ερευνητές που χρησιμοποιούν το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA. Όχι μόνο είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται τέτοια εκπομπή νερού σε τόσο μεγάλη απόσταση, αλλά το Webb δίνει επίσης στους επιστήμονες μια άμεση ματιά, για πρώτη φορά, στο πώς αυτή η εκπομπή τροφοδοτεί με νερό ολόκληρο το σύστημα του Κρόνου και τα δαχτυλίδια του.
Μια μελέτη με επικεφαλής τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Λιέγης και του CSIC (Ισπανικό Εθνικό Ερευνητικό Συμβούλιο) - χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο TESS της NASA - παρουσιάζει την ανίχνευση ενός συστήματος δύο πλανητών ελαφρώς μεγαλύτερων από τη Γη που περιστρέφονται γύρω από ένα ψυχρό αστέρι σε έναν συγχρονισμένο χορό. Με το όνομα TOI-2096, το σύστημα βρίσκεται 150 έτη φωτός από τη Γη.
Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν εξωπλανήτη στο μέγεθος της Γης, που πιθανότατα είναι καλυμμένος με ηφαίστεια. Ο πλανήτης που ονομάζεται LP 791-18 d θα μπορούσε να έχει ηφαιστειακές εκρήξεις τόσο συχνά όσο ο δορυφόρος του Δία Ιώ, το πιο ηφαιστειακά ενεργό σώμα στο ηλιακό μας σύστημα.
Μια νέα μελέτη με επικεφαλής τον φυσικό Sascha Kempf του Πανεπιστημίου Boulder του Κολοράντο έδωσε τις ισχυρότερες ενδείξεις μέχρι τώρα, ότι οι δακτύλιοι του Κρόνου είναι εξαιρετικά νέοι - απαντώντας σε μια ερώτηση που απασχολούσε τους επιστήμονες για περισσότερο από έναν αιώνα. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στις 12 Μαΐου στο περιοδικό Science Advances, προσδιορίζει την ηλικία των δακτυλίων του Κρόνου όχι μεγαλύτερη από 400 εκατομμύρια χρόνια. Αυτό κάνει τους δακτυλίους πολύ νεότερους από τον ίδιο τον Κρόνο, ο οποίος είναι περίπου 4,5 δισεκατομμυρίων ετών.
Μια τριάδα αστροφυσικών του Πανεπιστημίου της Σορβόννης ανέπτυξε μια νέα θεωρία με σκοπό να βοηθήσει στην περιγραφή της σταθερότητας του ηλιακού μας συστήματος. Στην εργασία τους που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Physical Review X, οι Federico Mogavero, Nam Hoang και Jacques Laskar, περιγράφουν τη θεωρία τους και τι πιστεύουν για τη φύση του ηλιακού συστήματος.
Τι τροφοδοτεί την ασυνήθιστη ακτινοβολία του νεφελώματος Medulla Nebula; Το CTB-1 όπως αλλιώς ονομάζεται, είναι ένα διαστελλόμενο κέλυφος αερίου σε απόσταση 1.600 ετών φωτός που προήλθε όταν ένα τεράστιο αστέρι στον αστερισμό της Κασσιόπης εξερράγη πριν από περίπου 10.000 χρόνια.
Ο Πλανήτης 9 ή πλανήτης Χ, εφόσον είναι υπαρκτός συνεχίζει να κρύβεται στο σκοτάδι. Τώρα, οι επιστήμονες επανεξετάζουν παλαιότερα δεδομένα για το αντικείμενο αυτό που πολλοί έχουν πειστεί για την ύπαρξή του αλλά παραμένει δύσκολο να βρεθεί.
