Αστεροειδείς σε μέγεθος πόλης ή και ακόμα μεγαλύτεροι, όπως αυτός που εξάλειψε τους δεινόσαυρους, χτυπούσαν την πρώιμη Γη με μεγαλύτερη συχνότητα από ότι πίστευαν οι επιστήμονες, σύμφωνα με νέα μελέτη. Περίπου κάθε 15 εκατομμύρια χρόνια, ένα τέτοιο κομμάτι βράχου χτυπούσε τον εξελισσόμενο πλανήτη μας.
Στις 7 Ιουνίου 2021, το διαστημικό σκάφος Juno της NASA διήλθε από την κοντινότερη απόσταση από τον δορυφόρο του Δία Γανυμήδη, από οποιοδήποτε άλλο διαστημικό σκάφος τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Μια ημέρα μετά, το Juno έκανε την 34η περιφορά του γύρω από τον Δία, διερχόμενο πάνω από την ατμόσφαιρα του γιγαντιαίου πλανήτη από πόλο σε πόλο, σε λιγότερο από τρεις ώρες. Χρησιμοποιώντας την ψηφιακή κάμερα, την JunoCam imager, του διαστημικού σκάφους η ομάδα αποστολής δημιούργησε ένα animation για να δώσει μια εντυπωσιακή άποψη του παραπάνω ταξιδιού.
Ο φλοιός της Γης, η λεπτή στερεή κρούστα πάνω στην οποία ζούμε είναι κατακερματισμένος σε μεγάλες και μικρές πλάκες. Οι πλάκες αυτές του φλοιού της Γης εκτελούν πολύπλοκες κινήσεις με την πάροδο των ετών που ωστόσο μπορούν να αποδοθούν σε πολύ απλούς μηχανισμούς.
Ένας τέτοιος απλός μηχανισμός εξηγεί μια ρήξη που άλλαξε τον κόσμο πριν από 105 εκατομμύρια χρόνια σε ένα μήκος αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στις 8/7/2021 στο περιοδικό Nature Geoscience.
Υπάρχουν κάποιοι μυστηριώδεις πλανήτες που περιπλανιούνται στα σκοτεινά βάθη του διαστήματος χωρίς να περιφέρονται γύρω από κανένα άστρο. Είναι οι λεγόμενοι «ελεύθεροι πλανήτες», κάποιοι εκ των οποίων έχουν ήδη ανακαλυφθεί στο μεσοαστρικό χώρο. Το 2018 μάλιστα, οι αστρονόμοι εντόπισαν έναν τεράστιο τέτοιον πλανήτη, 12 φορές μεγαλύτερο από τον Δία!
Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τον μικρότερο και βαρύτερο λευκό νάνο που έχουν δει ποτέ. Το σχεδόν σβησμένο πλέον άστρο, σχηματίστηκε όταν συγχωνεύτηκαν δύο μικρότερης μάζας λευκοί νάνοι. «Με μια απίστευτη πυκνότητα, το άστρο με μάζα μεγαλύτερη του Ήλιου έχει μέγεθος όσο περίπου η Σελήνη», λέει η Ilaria Caiazzo, ερευνήτρια στο τομέα της Θεωρητικής Αστροφυσικής του Caltech και βασική συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο τεύχος της 1η Ιουλίου του περιοδικού Nature.
Μια ομάδα ερευνητών από την Ισπανία, τη Γαλλία και τις Η.Π.Α. βρήκαν στοιχεία για ένα είδος πηλού στον Άρη, που το γήινο αντίστοιχό του ονομάζεται γλαυκονίτης, ο οποίος υποδηλώνει ότι ο κόκκινος πλανήτης είχε κάποτε κατοικήσιμες συνθήκες για την ζωή όπως την γνωρίζουμε. Στην μελέτη της που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Astronomy στις 28 Ιουνίου 2021, η ομάδα περιγράφει την ανάλυσή της σχετικά με τα ορυκτά αργίλου που εξήχθησαν από τον κρατήρα Gale από το ρόβερ Curiosity το 2016 και τα συμπεράσματά της.
Δύο επιστήμονες, εντόπισαν 2.034 κοντινά αστέρια - σε κοσμική απόσταση έως 326 έτη φωτός – από τα οποία θα μπορούσε να εντοπισθεί η Γη καθώς διέρχεται εμπρός από τον ήλιο μας. Από τα 1.715 αυτά αστέρια θα μπορούσε να είχε εντοπισθεί η Γη από τότε που ο ανθρώπινος πολιτισμός άνθισε περίπου 5.000 χρόνια πριν, ενώ τα υπόλοιπα 319 αστέρια θα προστεθούν τα επόμενα 5.000 χρόνια.
Πριν από περίπου 42.000 χρόνια, το μαγνητικό πεδίο της Γης εξασθένησε προσωρινά και κατόπιν αντιστράφηκε, σύμφωνα με μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science. Αυτό οδήγησε σε περιβαλλοντικές αλλαγές και μαζικές εξαφανίσεις ειδών, συμπεριλαμβανομένων των Νεάντερταλ. Η δραματική εκείνη περίοδος ήταν ένα σημείο καμπής για την ιστορία της Γης, ισχυρίζονται οι επιστήμονες, γεμάτη εντυπωσιακά σέλας (αύρες), μεγάλες ηλεκτρικές καταιγίδες και ισχυρή κοσμική ακτινοβολία. Αυτές οι αλλαγές προκλήθηκαν από την άμεση επίδραση των ηλιακών ανέμων στην ατμόσφαιρα της Γης.
Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων δημοσίευσε στις 8 Ιουνίου 2021 στο arXiv την ανακάλυψη ενός μεγάλου αντικειμένου σε τροχιά γύρω από τον κόκκινο νάνο αστέρα TOI-1278. Το αντικείμενο σύμφωνα με την μελέτη, αποδεικνύεται ένας καφέ νάνος με σχεδόν 18 - 19 φορές την μάζα του γιγαντιαίου πλανήτη Δία. Οι καφέ νάνοι είναι ενδιάμεσα αντικείμενα μεταξύ πλανητών και αστεριών, καταλαμβάνοντας το εύρος μάζας μεταξύ 13 έως 80 φορές την μάζα του Δία. Για σύγκριση, αναφέρουμε ότι ο Δίας έχει μάζα 317 φορές την μάζα της Γης και ο Ήλιος πάνω από 1.000 φορές την μάζα του Δία.
Τέσσερις πλανήτες κινούνται με έναν τέλειο ρυθμό γύρω από ένα «κοντινό» αστέρι, που προορίζεται να διογκωθεί και τελικά να πεθάνει. Οι αστρονόμοι μοντελοποίησαν την αλλαγή των βαρυτικών δυνάμεων στο σύστημα όταν ο αστέρας μετατραπεί σε λευκό νάνο και είδαν ότι ο σημερινός τέλειος χορός των πλανητών είναι το προμήνυμα μιας εποχής χάους που θα κάνει τους πλανήτες να αναπηδούν όπως οι μπάλες σε ένα παιχνίδι φλίπερ.
Έχουν περάσει 30 χρόνια από τότε που η NASA έστειλε για τελευταία φορά στην Αφροδίτη το διαστημικό σκάφος «Μαγγελάνος». Πρόσφατα επιλέχθηκαν δύο νέες αποστολές στον γειτονικό πλανήτη για να εξερευνήσουν τη θανατηφόρα ατμόσφαιρα, τις συντριπτικές πιέσεις και το ηφαιστειακό τοπίο. Η διαδικασία ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2020, όταν η NASA ανακοίνωσε ότι τέσσερις αποστολές θα υποβάλλονταν σε μια διαδικασία εξέτασης εννέα μηνών, για την σκοπιμότητά τους.
Μια μεγάλη διαχρονική ομάδα αστρονόμων του Ινστιτούτου Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Χαβάης (IfA) ολοκλήρωσαν μια μαζική συνεργατική έρευνα που είχε σκοπό να εξετάσει εάν τα περισσότερα πλανητικά συστήματα στο σύμπαν είναι παρόμοια με τα δικά μας. Με τη βοήθεια του Παρατηρητηρίου W. M. Keck στο Maunakea στη Χαβάη, η 30ετής πλανητική απογραφή επιδίωξε να βρει πού βρίσκονται οι γιγαντιαίοι πλανήτες σε σχέση με τα αστέρια τους.
